Het sprookje van de Oude Klokkenmaker

---

Er was eens een zeer bekwaam, ja, een volmaakt klokkenmaker.
Natuurlijk was de klok, door hem gemaakt, ook volmaakt.
Hij alleen bezat de passende sleutel en hij alleen kon de klok
ermee opwinden.

Als hij dit deed, kwam er een zacht geruis uit de klok, voortgebracht door de vele bewegende en draaiende
deeltjes. Het bijzondere was echter, dat uit dit geruis stemmen klonken, die de klokkenmaker kon verstaan.

De uurwijzer verweet de minuutwijzer dat hij veel te hard liep en zich
spoedig dood zou lopen. Maar deze schold de uurwijzer uit voor luiaard.
Ook de secondewijzer deed een duit in het zakje en beweerde dat hij
alleen de goede snelheid had. De tandradertjes waren het helemaal niet
met elkaar eens. Zij die linksom draaiden waren ervan overtuigd dat
alleen zij de goede richting hadden gekozen, doch de anderen
beweerden juist het tegenovergestelde.

Zelfs was er een die heen en weer gaande beweging maakte, die dan met de een en dan met de ander goede
maatjes was. Kortom, iedereen had met iedereen ruzie. De oude klokkenmaker echter glimlachte om al die drukte.
Hij wist dat alles goed was en dat ieder onderdeeltje, het grootste zowel als het kleinste, zich slechts zo kon bewegen als waarvoor hij het gemaakt had.

Van de hun voorgeschreven weg konden ze nog geen tienduizendste
millimeter afwijken, immers dan zou de klok niet meer precies de tijd
aangeven, dan zou de klok niet volmaakt zijn.

Bron: www.katinka hesselink.net

Weet u hoe laat het op een schip is?

Heeft u wel eens een scheepsklok horen slaan?

Dan zult u een heel ander aantal slagen geteld hebben dan bij u thuis.
Dit komt doordat het aantal slagen synchroon loopt met de cyclus waarin er wordt wacht gelopen. Op schepen wordt wachtgelopen in een cyclus van 4 uur. Voordat men uurwerken had, gebeurde dit door middel van een zandloper. De zandloper kon echter alleen een half uur aangeven. Elke keer dat de zandloper werd omgedraaid, sloeg men het aantal glazen op een bel. Aangezien de wacht elke 4 uur werd gewisseld, zijn er dus acht perioden van een half uur. En zo slaat de huidige scheepsklok ook.
De wacht op een schip begint om 0.00 uur oftewel 24.00 uur. De klok slaat dan om 0.30 eenmaal, om 1.00 uur tweemaal enz. Als de cyclus van 4 uur is afgelopen, zal de klok dus acht keer slaan en begint het volgende half uur dus om 4.30 uur weer met 1 slag. Als de klok dus acht slagen slaat, weet men dat de wacht er op zit of dat hij net begint. Men zegt dan ook dat een scheepsklok het aantal glazen telt.
De uitdrukking ‘glazen’ stamt nog van de zandlopers die van glas waren.

NAMAAK HORLOGES:

We weten allemaal dat er zeer veel vervalsingen van horloges op de markt zijn.
Naar schatting wordt per jaar voor een bedrag van 20 miljard euro aan valse horloges op de markt gebracht.

U zult dus begrijpen dat vooral de fabrikanten van duurdere horloges er zeer veel aan gelegen is om dit zoveel mogelijk in te dammen.
Sinds kort is er een nieuw wapen in de strijd tegen vervalsingen op de markt, die van zeer geavanceerde nucleaire technologieën gebruik maakt.
Men heeft een tweetal technieken ontwikkeld en wel een voor kwartsgestuurde en een voor mechanische horloges.
Bij kwartshorloges wordt een microchip in het achterdeksel van het horloge bevestigd. Deze kan een signaal afgeven dwars door een deksel van halve millimeter dikte. Dit signaal wordt opgevangen door een antenne die verbonden is met een database waarin het nummer, de verkoopdatum van het horloge en de naam van de eigenaar zijn opgeslagen.

Het andere systeem werkt met ultrasone techniek en is bedoeld voor mechanische horloges.
Hierbij wordt in een van de kronen een aantal gaatjes geboord.
Met een speciale lezer kan men deze vergelijken met het serienummer.
Met deze maatregelen kan men straks in ieder geval bewijzen of men een echt horloge of een vervalsing heeft en of er aan geknoeid is. Voor de mensen die zo’n horloge aanschaffen moet dat wel een prettig gevoel zijn, lijkt mij.

Laten we hopen dat deze maatregel er toe zal bijdragen dat er minder horloges gestolen worden en dat er minder nephorloges op de markt komen.