Het woord restauratie komt van het Latijnse restaurare = herstellen.
Volgens het woordenboek is restauratie: een reeks bewerkingen die tot doel hebben een kunstwerk of een werk van historische betekenis geheel of althans zoveel mogelijk in zijn oorspronkelijke staat te herstellen.
Dit blijkt helaas in de praktijk nogal ruim geïnterpreteerd te worden. Ik krijg nogal eens een antieke klok onder ogen waarbij me de tranen in de ogen springen van het aantal nieuwe onderdelen die er gemakshalve of uit onkunde in geplaatst zijn.
Een goed voorbeeld hiervan is het spoor van de ons allen welbekende Friese klok. In zeer veel gevallen zijn hier geheel nieuwe sporen in geplaatst, maar dit heeft niets meer met restaureren te maken.
Niet alleen is dit beslist onnodig, maar ook technisch gezien zijn deze sporen vaak slecht afgewerkt. Natuurlijk, ik weet ook wel dat een klok goed moet lopen en het commentaar is dan ook vaak dat, als het spoor versleten is, het vervangen moet worden. Tot op zekere hoogte is dit ook wel juist, maar om even bij ons spoor te blijven: wat is er meestal van het spoor versleten? Dat zijn het sterrad en vaak ook de palveer. Dat betekent dus dat, als u wilt restaureren, u dit alleen door nieuw vervangt en u de rest van het spoor weer moet gebruiken. Pas dan bent u naar eer en geweten bezig en bovendien geeft het ook veel meer voldoening.
Alleen in het geval dat iets er helemaal niet meer is, vind ik het verantwoord en vanzelfsprekend om er een nieuw, een zelf gemaakt of een zelf bijgewerkt onderdeel in te plaatsen.
