Deze gang is ontworpen door De beroemde Engelse klokken maker George Graham (1674-1751). Was tevens uitvinder en lid van de Royal Soceity.

Deze gang behoord tot de zogenaamde gangen met wrijvende rust.

Deze naam is zeer juist, want terwijl wel het gehele raderwerk stil staat bij het beschrijven van de aanvullingsboog, bewegen de ankerbekken zich glijdend langs de tand van het ankerrad. Hier is dus altijd nog wrijving, de rust geldt dus eigenlijk alleen voor het raderwerk.
De terugwerking met zijn na- en voordelen ontbreekt dus bij deze gang geheel. Nu is het grootste voordeel van de terugwerking zoals we die bij de haakgang leerden kennen, dat de grote schommelingen in zekere mate gelijk in duur worden gemaakt aan de kleine schommelingen. Dit voordeel mist de Grahamgang dus en men zal dus bij deze gang de schommelingen steeds klein willen houden.
Voor korte slingers is deze gang minder geschikt daar korte slingers nu eenmaal grote bogen moeten beschrijven.
We passen deze gang dus toe bij lange slingers, die kan men zonder bezwaar kleine schommelingen laten maken. De heffing zal ook steeds klein zijn, we vinden dan ook geen Grahamlanker met grote heffing.
De praktijk heef ons geleerd dat bij slingers, korter dan de halvesecondeslinger, de haakgang meestal betere gangresultaten geeft.
Maar bi j langere slingers bereikt men met de Grahamgang zeer goede resultaten. Vooral bij uurwerken die door een gewicht worden aan gedreven is de uitkomst buiten gewoon goed en is het ontbreken van de terug werking een werkelijk voordeel.
In de veel gevallen is de grahamgang uitgevoerd met verstelbare ankerbekken, maar er zijn ook uitvoeringen met massieve ankers.

Als u met deze gang geen ervaring heeft,ga dan nooit de bekken proberen te verstellen, want in de meeste gevallen krijgt u deze niet meer in de juiste stand !!!!!!